شیرین سخن

استیو تولتز نویسنده ی استرالیایی نخستین رمانش

جزء از کل را در سال ۲۰۰۸ منتشر کرد

که با استقبال زیادی رو به‌ رو شد و همان سال نامزد جایزه بوکر شد

البته کمتر برای نویسنده‌ای که کار اولش را نوشته پیش می‌ آید

این نویسنده جوان استرالیایی این اثر را در ۲۸-۲۹ سالگی نوشته است

با وجود مدت‌ زمان کوتاهی که از چاپش گذشته

اکنون به عنوان یکی از بزرگ‌ ترین

رمان‌های تاریخ استرالیا مطرح است

این رمان تم فلسفی دارد و در بخش هایی

درگیر ماجراهای پلیسی هم می شود 

و پر از اتفاق ها و داستان های تازه در هر صفحه اش

اگر چه این کتاب با ۷۰۰ صفحه جزو کتاب های حجیم به شمار می رود

اما جزو معدود آثاری است که با وجود حجیم بودن

میل به ادامه خواندن آن را از دست نخواهید داد

(Read more)

در شب سرد زمستانی

کوره خورشید هم  چون کوره گرم چراغ من نمی‌­سوزد

و به‌ مانند چراغ من

نه می‌افروزد چراغی هیچ

نه فرو بسته به یخ ماهی که از بالا می‌افروزد

من چراغم را در آمد رفتن همسایه‌ ­ام افروختم در یک شب تاریک

و شب سرد زمستان بود

باد می‌ پیچید با کاج

در میان کومه‌­ها خاموش

گم شد او از من جدا زین جاده باریک

و هنوز قصه بر یاد است

وین سخن آویزه لب:

که می‌افروزد؟ که‌ می‌سوزد؟

چه کسی این قصه را در دل می‌اندوزد؟

در شب سرد زمستانی

کوره خورشید هم  چون کوره گرم چراغ من نمی‌ سوزد

 اینجا کلیک کنید.

 در شب سرد زمستانی/ محمد نوری

علی اسفندیاری متخلص به نیما در  آبان سال ۱۲۷۶ هجری شمسی در

روستای یوش از توابع بخش بلده شهرستان نور بدنیا آمد

وی شاعر معاصر ایرانی و بنیانگذار شعر نوین و ملقب به

پدر شعر نو فارسی است

پدرش ابراهیم‌ خان اِعظام‌ السلطنه متعلق به خانواده‌ای قدیمی در مازندران بود

و به کشاورزی و گله‌ داری مشغول بود

نیما یوشیج با مجموعه ی تأثیرگذار افسانه که مانیفست شعر نو فارسی بود

در فضای راکد شعر ایران انقلابی بپا کرد

 نیما آگاهانه تمام بنیادها و ساختارهای شعر کهن فارسی را به چالش کشید

شعر نو عنوانی بود که خود نیما بر هنر خویش نهاده بود

بسیاری از شاعران و منتقدان معاصر اشعار نیما را نمادین می‌دانند

و او را همپایه ی شاعران سمبولیست بنام جهان می‌دانند

نیما همچنین اشعاری به زبان مازندرانی دارد که با نام  روجا چاپ شده‌ است

خاندان اسفندیاری از خاندان‌های معروف ایران و نور استان مازندران در

دوره ی قاجار و پهلوی است که نسب ایشان به شاخه‌ای از اسپهبدان طبرستان

موسوم به پادوسبانیان می‌ رسد

پادوسبانیان سلسله‌ای ساسانی‌ تبار بودند که از حدود سال ۴۰هجری تا

دوران شاه عباس کبیر صفوی بر بخش‌هایی از طبرستان

 مازندران کنونی حکمرانی می‌کردند

(Read more)

میشه پرنده باشی اما رها نباشی

میشه دلت بگیره اسیر غصه ها شی

حالا که آسمونم دنیای تازه ای نیست

اون وقت یه جا بشینی محو گذشته ها شی

ترسیده باشی از کوچ اوج و ندیده باشی

واسه یه مشتِ دونه اهلی آدما شی

تو سایه ها بمونی درگیر سایه ها شی

مفهوم زندگی رو از یاد برده باشی

دلت بخواد دوباره از ته دل بخونی

از ترس ریزش اشک غمگین و بی صدا شی

 اینجا کلیک کنید

 پرنده/ معین و سیاوش قمیشی

خدا امتحان های سخت از من می گیرد

ولی تقلب هم می رساند

دور از چشم همه

من خدایی دارم

به زیبایی یک پروانه

به بزرگی یک اقیانوس

به مهربانی یک مادر

به بی توقعی یک پدر

خدایی که خانه اش همین حوالی است

دیوار به دیوار قلبم

یک بار بی خبر به شبستان من درآ

چون بوی گل نهفته به این انجمن درآ

از دوریت چو شام غریبان گرفته‌ ایم

از در گشاده‌ روی چو صبح وطن درآ

مانند شمع جامهٔ فانوس شرم را

بیرون در گذار و به این انجمن درآ

دست و دلم ز دیدنت از کار رفته است

بند قبا گشوده به آغوش من درآ

آیینه را ز صحبت طوطی گریز نیست

ای سنگدل به صائب شیرین‌ سخن درآ

رقصان می گذرم از آستانه اجبار

شادمانه و شاکر

از بیرون به درون آمدم

از منظر

به نظاره به ناظر

به هیأت گیاهی نه به هیأت پروانه ای

نه به هیأت سنگی نه به هیأت برکه ای

من به هیأت ما زاده شدم

به هیأت پرشکوه انسان

تا در بهار گیاه به تماشای رنگین کمانِ پروانه بنشینم

غرور کوه را دریابم و هیبت دریا را بشنوم

تا شریطه ی خود را بشناسم

و جهان را به قدر همت و فرصت خویش معنا دهم

که کارستانی از این دست

از توان درخت و پرنده و صخره و آبشار بیرون است

(Read more)